71
als kind had ik de wegenkaart van Frankrijk boven mijn bed.
de lijst met de departementen ernaast.
elke week stippelde ik de route van papa uit en dat werd dan met blauwe, witte en rode punaises vastgezet.
belde mijn vader en ik was er niet, dan moest mijn moeder of broer opschrijven waar hij was zodat ik het kon aanpassen.
zo wist ik altijd waar hij was.
dat voelde veilig.
hij dacht in wegnummers.
ik dacht in departementen,
en er was een tijd dat ik ze allemaal uit mijn hoofd kende.
ik had een lijstje met mijn favoriete departementen en dat waren natuurlijk net degene waar mijn vader niet zoveel mee had.
hij bezocht ze toch allemaal met mij en een van de leukste herinneringen is dat hij zijn vrachtwagen achterliet
in de banlieue van Paris om met zijn tienerdochter naar het centrum te gaan voor een film.
met de métro !
ik had ook een lijstje met de saaiste departementen en net daar gingen mijn ouders wonen.
de 71, Saône-et-Loire.
‘geen Côte d’Azur, geen Paris, geen snob maar diep Frankrijk, voor mensen die houden van authenticiteit’.
ik hoor het hem nog zeggen.
ik herinner me zijn geur als hij thuiskwam, een combinatie van auto en zweet met een vleugje Tabac.
mijn flesje Orangina was hij soms ‘vergeten’ en dan reden we op zijn vrije dag naar Frankrijk naar de Intermarché.
ons paradijs,
met mijn Banania en zijn Ricard.
met mijn vinaigrette en zijn Moutarde de Dijon.
wijn kocht papa nooit, dat hoefde hij niet.
hij kende alle wijnboeren en zij hielden van Thomas.
mijn vader kende Frankrijk via route nationale, stations de pesage en praatjes aan de toog
met een koffie (ochtend) of een Ricard (avond).
alhoewel ik er later wat meer glitter & glamour in probeerde te brengen met zwemmen aan de Côte d’Azur,
concerten in Paris en wijnproeverijen die hij beschouwde als snob, is het Frankrijk van papa ook het mijne.
7.000.000
de meeste mensen rusten in bed.
papa rustte rijdend.
toen ik mijn eerste tattoo liet zetten, had hij al miljoenen kilometers getatoeëerd in asfalt.
7.000.000 km reed hij door zijn land,
want met dat getal ben je geen bezoeker en zeker geen toerist.
