faire la Java
een Javanaise is, zoals u vast vermoedt, een inwoonster van het eiland Java.
een exotische dame met een verre taal, iets om bij weg te dromen.
dat dacht Serge Gainsbourg misschien toen hij bij Juliette Gréco
in haar living in Paris uitgenodigd werd voor een avond met champagne & chanson.
zij was al une grande dame en hij zou le plus grand monsieur worden.
de muze van Saint-Germain-des-Prés
voerde een exotische dans uit voor de zanger die vervolgens in vervoering raakte
en haar de volgende dag La Javanaise liet horen.
een gedicht vermomd als lied.
een ode aan haar, vermomd als woordspel.
Java,
een dans van de bal musette in Paris destijds.
de dansers dicht tegen elkaar, snel en sensueel.
een synoniem voor deze tijdelijke liefde ?
Javanais,
hèt argot van het Paris van toen.
opzettelijk lettergrepen toevoegen
zodat het onverstaanbaar werd voor een buitenstaander.
bijvoorbeeld ‘av’ na elke medeklinker gevolgd door een klinker.
bonjour wordt dan bavonjavour en Paris wordt Pavaravis.
j’avais werd javavavais, vandaar hoogstwaarschijnlijk de naam,
een verwijzing naar de verre taal van deze plek, zo ver van Paris ?
het Javanais werd snel gesproken,
vandaar dat het ook langue de feu genoemd werd,
wat het geheel er niet minder sensueel op maakt.
een Javaans meisje
de prachtige Anggun van Java is absoluut de moeite maar ik houd het bij de maker.
ik ga het nog eens opzetten,
want in mijn sprookje zingt hij over een Javaans meisje,
dìt Javaanse meisje,
en voor een paar minuten is de wereld weer rond.
mijn wereld dan toch.
j’avoue j’en ai bavé pas vous
mon amour
avant d’avoir eu vent de vous
mon amour
ne vous déplaise
en dansant la Javanaise
nous nous aimions
le temps d’une chanson
Claudia Lago di Garda
la vostra corrispondente dal Lago di Garda

